Jahoor, dus omdat jij een kuttijd hebt gehad, mogen wij ons er geen vragen over stellen?
Wat de Jappanners toen gedaan hebben is niet goed te praten natuurlijk, en wat jij hebt meegemaakt gun ik helemaal niemand, maar het betekent natuurlijk niet dat we daarom geen vragen mogen stellen over het verloop van de oorlog.

” Natuurlijk waren die bommen noodzakelijk!
Japan weigerde om te capituleren, en er zaten duizenden oorlogsslachtoffers gevangen in concentratie-kampen in de hele archipel van Nederlands-Indie, in Japan zelf, in Korea, in Thailand, in Korea en in nog meer landen in Zuid-Oost Azie. Onschuldige slachtofers: vrouwen en kinderen, die part nog deel hadden aan dat hele grote conflict!
Als dat niet gebeurd was (die bommen!), dan waren die mensen allemaal omgekomen van de honger, ellende, ziekten en ontberingen! Ik was ook een camn die kinderen, en heb het daardoor dan ook overleefd, zij het net kantje boord!
Een arts van het Rode Kruis had mij toen nog maar ongeveer tien dagen! te leven gegeven!
Diezelfde arts kwam ik jaren later tegen als bedrijfsarts, bij het bedrijf, waar ik solliciteerde!
Hij viel “compleet van zijn stoel”, toen hij mijn naam las en hoorde, en toen ik ook foto’s kon tonen van vóór en van vlak nà het kamp!
Ik was zo’n jongetje, zoals het knulletje in de film: “Der Blechtrommel” van Reiner Werner Fassbinder!
Door het snelle einde van die gruwelijke pprlog hebben velen hier in Nederland en in andere landen het overleefd!

Dus hou in hemelsnaam op met die schuchtere opmerkingen van jou met die vraag: “Waren die bommen op Japan noodzakelijk?”

Al die gruwelen spelen de ,mensen, die het hebben overleefd nog dagelijks door het hoofd!

Ophouden dus!”