Op 18 december vloog ik met Joe vanuit Düsseldorf naar Helsinki, om daar vervolgens over te stappen op een vlucht naar Oulu. Dit is een stad gelegen in het Noord-Westen van Finland. Want in Oulu woont een zeer goede vriend van ons, waarmee wij goed contact hebben weten te houden na onze backpackreis in Australië. Het was fantastisch om hem weer te zien, maar wat ons verbaasde was dat ik en Joe Finland, een land vonden die ons fascineerde, vermaakte en inspireerde en dat geld trouwens ook voor de Finnen. Ik hield tijdens onze reis een dagboekje bij. Van die notities heb ik onderstaand artikel geschreven. Omdat deze nogal lang werd, heb ik het artikel opgedeeld in twee delen. Het tweede deel verschijnt morgen op Gebroken Pennen. Laat vooral een reactie achter met eventuele eigen ervaringen die je gehad hebt in Finland, of laat er gewoon een achter om ons te laten weten wat je van het stuk vindt.
Dag 1, 18 december. Gemoedstoestand: Moe.
Ik zit op de luchthaven van Dusseldorf, gate B55, samen met Joe. Hij slaapt, ik schrijf. Over een uur vertrekken we richting Finland. De ticket voelt warm aan in mijn binnenzak. Daar zullen wij Töpi, een trouwe reisgenoot van ons tijdens onze reis in Australië in 2007, weer ontmoeten. Hij woont in Oulu, een stad zo’n 800 kilometer ten Noord-Westen van Helsinki, gelegen aan de zee tussen Zweden en Finland.
De bedoeling is dat we gaan hiken, met poolhonden gaan sleeën, jammen in een studio en feesten met de vrienden van Töpi, onze moderne Viking. Na drie dagen vertrekken we vervolgens naar Helsinki. Daar zullen we drie nachten verblijven in een hostel in een Olympisch stadion.
Na alle spanning en drukte, nu eindelijk even rust… Tijd om mijn hoofd ‘leeg te denken’ en een goede vriend weer te spreken.
Was fantastisch om Töpi weer te zien, klikte meteen. was om twee uur al donker.
Joe, toevoeging:
Joe here, it was a quick trip. We started on an icy road in Barneveld on the way to Düsseldorf, to fly out to Helsinki. Checked in there ones again, to go to Oulu by plane. Having a great night in Oulu with Töpi and friends.
Finland fucking rocks!
Dag 2, 19 december. Gemoedstoestand: blij
Heerlijk ontbeten met uitzicht op de kerk achter Töpi’s appartement. Gebakken eitjes, kaas, ham. Valt mij op dat we het veel hebben over wereldpolitiek en problemen. Maar er wordt ookgelachen en lekker gek gedaan. Nu shoppen, misschien wat platen en cadeaus voor het thuisfront kopen. Vanavond is er een groot afscheidsfeest voor Laura in Töpi’s huis. Dat is een goede vriendin van hun. Dat wordt heerlijk genieten, met zo’n vijftig andere vrienden van Töpi.
Dag 3, 20 december. Gemoedstoestand: brak.
Het was een driftige nacht. Alle vrienden van Töpi zijn op z’n minst fantastische mensen te noemen. We maakten cocktails, spraken over de geschiedenis van Finland en de vele zelfmoorden waar Finland elk jaar mee te kampen heeft. Op Japan na de meeste van welk ander land ook ter wereld. Volgens hen komt het door de vele uren dat het donker is. “We’ve all thought about killing ourselves at least one time in our lives.” zei een vriend van Töpi. Zijn stellige overtuiging klonk als een barre waarheid. De duisternis is voor ons ook nog steeds wel wennen, want het is hier drie uur licht per dag. Ook wij laten ons daar overduidelijk door beïnvloeden, alleen zien wij er nog wat moois in. Het is goed voor te stellen dat je hier 20 jaar kan wonen, maar niet zonder een bepaalde neiging tot depressiviteit te hebben.
Tevens waren er nog veel discussies over de rol die Finland speelde gedurende de Tweede Wereldoorlog. De één vond dat de Finnen fout waren in de oorlog, omdat zij samen met de Nazi’s een deal hadden gesloten. De Duitsers hielpen Finland toentertijd namelijk, om de Russen te verdrijven.
Toevoeging, avond, 02:00 uur.
Vannacht in het café ‘Never Grow Old‘ (NGO) naar een band geluisterd. De jazz werd zeer rustig gespeeld door een drummer, gitarist, basgitarist en een mooie zangeres, die tijdens haar zang de ‘sounds’ van haar keyboard vertegenwoordigde. White Russians worden hier aan de lopende band gedronken. Dat is Kalua koffielikeur, ijskoude wodka en een scheutje melk. Een aanrader.
De Finnen zijn erg ‘laid back’ en te vergelijken met Australische mensen. Grappen gaan constant over en weer. Zo werd de bandnaam ‘Mushies’ bedacht. Bestaande uit verkleedde bandleden, die in ‘paddestoel-mascotte-pakken’ een revolutionaire band zouden moeten vormen. Hun eerste optreden zou, zo fantaseerden wij, op een paddenstoelwolk gegeven worden. De wolk zou onderdeel zijn van een prachtig, doch angstaanjagend ‘verkleed’ podium. Dit idee kwam voort uit mijn vraag, hoe het kan dat mieren de atoombom op Nagasaki en Hiroshima overleefden.
De fantasie kan, zo blijkt, ver gaan op avonden als deze…
Dag 4, 21 december
Vandaag gaan we naar ‘Santa Village’ in Rovaniemi, om elven te spotten. Op Santa Land zullen wij de arctische cirkel, ook wel ‘arctische breedtegraad’ genoemd, passeren. De trein doet er drie uur over. Het is mooi om er op deze dag te zijn, want vandaag is de ‘keerdag’ waarop het dus de dag is waarop het ‘t kortst licht is van het jaar. Dus vanaf vandaag blijft het een tijd nog langer donker dan in de afgelopen drie dagen. Heb zin in de treinreis en ben benieuwd. Zal ongetwijfeld onwijs toeristisch zijn…
Aangekomen in Rovaniemi. Zit in de bus naar Santa Village.
Veel besneeuwde bomen, dorpen en rivieren gezien. De busschauffeur, een kale chagrijnige en brutale man. Hij moest omdraaien nadat hij het vliegveld gepasseerd had, omdat een oud vrouwtje de bus had gemist. Hij werd meteen nadat hij er voorbij reed gebeld op zijn mobiel, dus goed geregeld is het hier zeker.
Hij pikte de vrouw als nog op en schold haar zeker vijf minuten lang uit. Hij leek er absoluut geen erg in te hebben dat de vrouw bijna viel, toen hij het gaspedaal vol induwde. Ook hier heb je ‘ze’ er tussen zitten.
In de trein van Rovaniemi terug naar Oulu…
Morgenavond verschijnt het vervolg van mijn verslag. Hierin beschrijf ik het toeristische dorp van de kerstman, het afscheid van Töpi en onze drie ‘feestdagen’ in Helsinki.
Reacties zijn altijd welkom en als je op de hoogte wil blijven van Gebroken Pennen, dan kan je hieronder jezelf inschrijven. Door je mailadres in te voeren machtig je ons, om je op de hoogte te houden van de nieuwste artikelen op Gebroken Pennen. We nemen jouw privacy serieus, dus zullen je mailadres met niemand anders delen, doorverkopen, noch zullen we je bestoken met SPAM.
Vergeet de aanmelding niet te activeren via de link in de mail die je ontvangt na inschrijving.
Alvast bedankt!
Loading ...