De burger wantrouwt terecht de politiek

De koningin voerde een korte tijd geleden een vertrouwelijk gesprek met leden van de Tweede Kamer. Ze sprak haar zorgen uit over de ‘hyperige’ manier waarmee politici de politiek bedrijven. De macht van de media eist zijn tol, zo lijkt het, van hetgeen dat het kloppend hart zou moeten zijn van Nederland. Onze bestuursorganen lijken uit elkaar te vallen.

Op staatsrechtelijk gebied is de relatie van de Tweede Kamer met het parlement in het geding. En het is niet de eerste keer dat een minister, in dit geval Eurlings met betrekking tot zijn uitspraak over de ANWB-enquéte die ‘bindend’ zou zijn,  fluitent voorbij de wetgevende organen (Eerste en Tweede kamer) wandelt , zonder zich iets aan te trekken van wat zij vinden.

“Mijn zorg is dat er al een aantal jaren, binnen dit kabinet en ook binnen andere kabinetten, vaak vergeten wordt dat het parlement toch de belangrijkste rol behoort te spelen binnen ons staatsbestel. En als dat een keer niet uitkomt, men heel snel bereid is om naar andere wegen te zoeken.”

Dat zei Hans Engels, Eerste Kamerlid en hoogleraar staatsrecht aan de RUG, tijdens een uitzending van Buitenhof op 24 januari. Hij voegde daar het voorbeeld aan toe van de reactie van het kabinet op het rapport van de Commissie Davids. Tevens zei hij dat dit uitermate zorgelijk is en dat dit soort gebeurtenissen op het randje liggen van wat staatsrechtelijk toegestaan is.

De directeur van de ANWB, de heer Guido van Woerkom, heeft met de uitslagen die tot noch toe bekend zijn van de ANWB-enquéte, geconcludeerd dat er veel wantrouwen is ten opzichte van de overheid. En dat wantrouwen deed hij nog even groeien door minister Eurlings te wijzen op zijn ‘uitglijder’.

Wanneer zal het besef komen bij Nederlanders dat Nederland zich anders moet laten regeren en wanneer staat men werkelijk op voor zijn belangen? Alles speelt zich tenslotte recht voor onze neus af, op een flatscreen.

De argumenten, beloften en meningen van kabinetsleden, verschillen per dag en lijken nagenoeg niet gebaseerd te zijn op feiten, noch op de verantwoordelijkheid die zij zouden moeten dragen. Zodra een cameraman aan de tafel van Pauw & Witteman schuift, verandert de hele tendens van het te filmen debat. Simpelweg omdat de politici die daar zullen debatteren, weten dat het voor de zoveelste keer hun ‘one minute of fame’ moment is. Maar het gaat niet om deze schrale minuut, het gaat om de toekomst van ons mooie land.

Ik mis duurzame oplossingen die gemaakt moeten worden tijdens deze crisis, die op dit moment opgevangen wordt door paniekerige politici. Hoeveel Davids commissies en andere onderzoeken moeten ons door de media nog getoond worden, om in te zien dat ze ons allemaal wijzen op één simpele waarheid? Namelijk dat er terecht wantrouwen is tegenover de manier waarop Nederland geregeerd wordt.

Het internet gunt ons de mogelijkheid om massaal te ‘peilen’ hoe er over de politiek gedacht en gesproken wordt. En kansen zijn er wel degelijk, maar die worden beperkt door ons recht op Privacy. Ook daar is namelijk aan gesleuteld door de kabinetten van de afgelopen tein jaar. Nederland veranderd razendsnel. Kijken we toe hoe deze verandering voorbijraast, of gaan we nu echt wat doen voor ons land? Zodat het verander dankzij ónze stem in plaats van die van de standaard RTL- of NOS-nieuwslezer die we elke dag zien. Willen diegen die het politieke bestel wantrouwen, één gezicht vormen voor al die mensen die de politiek niet vertrouwen, dan moeten zij zich groeperen. Anders is het wachten op het zoveelste demissionaire kabinet welke valt, door de vieze politieke mediaspelletjes die gespeeld worden.

Schrijf je nu ook in voor de nieuwsbrief van Gebroken Pennen om op de hoogte blijven van onze nieuwste artikelen!