Wat er gisteren gebeurd is, in een ‘grote notendop’

Rond zeven uur werd ik wakker gemaakt door mijn huisgenoot, ook wel bekend als BalMetPen, die mij meedeelde dat mijn site al meer dan 6000 bezoekers had gekregen. Met de slaap die nog in mijn ogen stond sprong ik achter mijn PC om de statistieken te checken van Gebroken Pennen, want zoveel bezoekers had ik nog nooit op één dag gehad.hun

Lichtelijk onthutst en deels nog verkerend in een roes, kwam ik erachter dat ik naakt achter mijn PC was gaan zitten. Ik besefte dat zojuist mijn klokkenspel, voor iedereen die voorbij reed in hun auto op weg naar hun werk, zichtbaar was geweest voor half Tilburg.

 Loading ...

Tijdens het ontbijt ging de telefoon. Mijn provider meldde dat er problemen waren met de grote hoeveelheid ‘traffic’ die er op de site was en dat alle websites er daardoor uitlagen. Tevens had iemand hen gebeld die mij graag wilde spreken. Uiteraard wilde ik die persoon aan de lijn hebben dus gaf ik mijn nummer door onder voorwaarde dat ik anoniem zou blijven voor iedereen die, in de loop van de dag, nog contact met mij op zou willen nemen. Het bleek een medewerker (ik weet niet of hij liever anoniem blijft dus houd ik hem bij deze maar gewoon anoniem) te zijn van de redactie van het programma Netwerk. Omdat ik al zo’n vermoeden had nam ik de telefoon aan met mijn auteursnaam ‘Vulpen’.

Precies, blijf dus maar gewoon banketstaven testen met zwarte pieten. En laat het daar dan ook bij aub.

De man stelde mij allerlei vragen met betrekking tot de spraakmakende brochure die verspreidt was. Zo vroeg hij, hoe het kon dat ik de eerste was die over de brochure een bericht plaatste en van wie ik dacht dat de brochure afkomstig was. Omdat ik wel mijn vermoedens had naar aanleiding van wat kleine research en tips, hield ik op dat moment liever mijn mond. In de loop van de dag heb ik deze medewerker van Netwerk zeker tien keer aan de lijn gehad. Hij zou aan het einde van de dag, de enige blijken die sociaal, communicatief en zeer professioneel ingesteld was. Ook hij nam deze brochure zeer serieus en dat was over de overige mensen die mij belden, absoluut niet het geval.

Ik moest gewoon naar school, dat kon niet anders want dat had ik beloofd. Maar mijn hoofd stond daar helemaal niet naar en ik dacht op dat moment eerlijk gezegd heel egoïstisch; “Mijn website heeft nu aandacht van ‘iets groots’ en die aandacht moet ik vast zien te houden.”
Zo kwam het dat ik, terwijl mijn lieve groepsgenoten aan ons studie-project werkten, constant met mijn website in gedachten zat. De telefoon bleef maar overgaan. Dan was het de provider, dan de man van Netwerk, dan weer één of andere website, dan mijn moeder om te vragen wat er aan de hand was en toen kwam er een mail binnen.

EditieNL stuurde mij de volgende mail:

Beste vulpun

Zou je mij aub spoedig willen terugbellen. Ook wij hebben enkele vragen over de onlangs verspreide folder “Nieuwe reisdocument aangevraagd”.

Het eerste wat ik dacht was: “Is het nou echt zo moeilijk om Vulpen goed te schrijven?”

Door deze eerste gedachte was ik in eerste instantie al sceptisch of dit wel echt EditieNL was. Maar als snel bleek tijdens een telefoongesprek dat het inderdaad om EditieNL ging en dat het inderdaad een zooitje ongeregeld is daar op de zogenaamde ‘redactie’. Ze verwachtte van mij dat ik doodleuk gewoon even ging zeggen wie er achter de brochure zat, waar ik woonde, wat mijn naam was en wat mijn vermoedens waren.

Maar aangezien ik dus NIET 100% zeker was, over wat/wie er achter de brochure zat, wilde ik dat ook niet vertellen. Voor hetzelfde geld was het een kwaadgezinde organisatie die mij direct zou opsporen als zou blijken dat mijn vermoeden klopte. Dat ik dit dus niet wilde vertellen vond de dame die ik sprak van EditieNL ‘niet zo leuk’. En als ik antwoordde op vragen zei ze de hele tijd ‘Ja maar dat weten we al’ en ‘ja maar dat wist ik al hoooooorrr’. Waarom vraag je het dan!? Doos! Ik heb haar zelfs aangeboden om hints te geven maar daarop antwoordde zei: ‘Daar hou ik niet zo van, hints en zo’. Dan niet! Pech voor jou en succes met je ding doen.
Nadat zij dus niet verder met mij kwam, omdat ik blijkbaar ‘te moeilijk’ voor haar was en dit niet op zou schieten , verbrak ze de verbinding. Maar… Wonder bovenwonder had zij  ene Bert kunnen strikken om mij proberen over te halen om wellicht toch te vertellen wat mijn vermoedens waren. Bert stelde zich niet eens even voor en begon meteen los te barsten. “Wie zit er volgens jou achter!? In hoeverre klopt jouw vermoeden!? Waarom wil je niet gewoon zeggen wie je bent!? Ben jij toevallig niet meneer Berkenveel trouwens!?”

‘wij doen geen research’ aldus redactielid Editie NL

Zo doe ik geen zaken meneer Bert van EditieNL. Zo werkt het gewoon niet. Nadat ik hem meldde dat zijn collega geen hints wilde hebben, lachte hij. Maar toch wilde hij die hints maar al te graag hebben. Ik gaf hem de hints en vertelde hem dat hij het daar maar mee moest doen. Tevens meldde ik hem dat hij met google moest zoeken. Maar daar was hij ‘niet zo goed’ in en vervolgens meldde hij ook nog eens, tot twee keer toe, dat EditieNL geen research doet. ‘Nee, wij doen geen research. Zo’n soort programma zijn wij niet, die dat doen, researchen.’ Helaas heb ik dat niet op kunnen nemen om het te bevestigen. Neem van mij aan wat je wil en verbaas je erover of niet… Maar voor mij is het in ieder geval overduidelijk dat EditieNL een zeer asociale, onprofessionele en non-journalistieke indruk maakt…

Ook een schrijfster van Trouw heeft mij gebeld en allerlei vragen gesteld m.b.t. tot de brochure. Haar vragen waren precies hetzelfde als alle anderen; Heb je een vermoeden? Zit jij zelf niet achter deze hele actie? Waarom zou dit gedaan zijn?

Ik heb bij lange na nog niet alle media-instanties genoemd die mij gebeld hebben. Meerdere ‘Restricted ID’s” hebben mij trouwens ook nog gebeld. Waaronder één jongen die beweerde verkeerd verbonden te zijn, maar die wel tot twee keer vroeg: “Met wie spreek ik. Wat was je naam nou?”

Kortom. Niet één journalist heeft mij gevraagd waarom deze brochure uitgegeven zou zijn en niet één journalist heeft gevraagd wat ik er persoonlijk van vind. Al deze journalisten gaven aan niét of zeer slecht om te kunnen gaan met Google en velen vonden het ‘teveel werk’ om allemaal uit te zoeken. Misschien had ik dus beter als hint kunnen geven dat twee plus twee vier is.