Dit bericht sluit aan op het vorige artikel over de farmaceutische industrie.
De industrie en ook de nieuwe regel- en/of wetgevingen rondom deze veelbesproken bedrijfstak, worden niet vaak uitgelicht. We hebben het dan over de farmaceutische industrie. Ab Klink, onze Minister van Volksgezondheid, liet onlangs toch weten meer duidelijkheid en eerlijkheid te willen hebben rondom het ‘industriële medicinale complex’. Hij vindt dat er op dit moment vele gevallen zijn, binnen de farmaceutische industrie, waarbij sprake is van ‘belangenverstrengeling’. Wisten wij dat trouwens niet allang?

Hiermee doelde Ab Klink overigens vooral op de nauwe manier waarmee de farma industrie verbonden is met huisartsen. Door een wet aan te maken hoopt Ab Klink deze banden tussen de farmaceutische industrie en huisartsen aan banden te leggen. Ook al zal dit voor pijnlijke consequenties zorgen. Dit meldde hij onlangs in het radio programma Argos. Maar het schijnt tevens wel zo te zijn dat hij de betrokken partijen eerst de mogelijkheid geeft, om tot afspraken te komen door middel van zelfregulering. Ook het ABP liet twee jaar geleden weten minder te zullen investeren in farmaceutische bedrijven vanwege de ‘achterhaalde business-modellen‘ die zij gebruiken.
“Bedrijven worden geregeld ook door artsen aangespoord om met geld, presentjes of diensten over de brug te komen. De industrie heeft geen belang om dat aan de grote klok te hangen, maar achter de schermen is het een bron van klachten en ergernis.
Openbaarheid over dergelijk gunstbetoon aan artsen, of soms zelfs gunstbejag, is ook van groot belang voor de patiënt. Die moet kunnen nagaan of er sprake is van verwevenheid tussen arts en industrie. (Tijdens een toespraak van Ab Klink)”
Een bescheiden conclusie met veel vragen…
Maar ook doktoren en chirurgen worden door de farmaceutische industrie beïnvloedt. Ziekenhuizen wordt namelijk door farmaceutische bedrijven goedkoop, in eerste instantie, geneesmiddelen aangeboden. Met als doel om het medicijn ‘in de markt te zetten’ en daardoor automatisch een blijvende positie binnen die medicinale markt in te nemen. Stellen ziekenhuizen zich op dit soort momenten zichzelf dan echt niet de vraag, of dat ook niet iets zegt over de ‘goedkope kwaliteit’ van die medicijnen voor hun patiënten? Of zou het ze gewoon niet zoveel uitmaken?
Het gaat hier tenslotte wel over medicijnen die aan de zieken onder ons worden verspreid. Of de invloed van de huidige farmaceutische industriële voortgang negatieve of positieve invloeden heeft op medicijnen, durf ik persoonlijk niet met honderd procent te bevestigen. Maar om eerlijk te zijn zal ik wel eerder geneigd zijn om van het negatieve uit te gaan zoals jullie wellicht al gemerkt hebben. Want tenslotte concurreert deze industrie wel degelijk onderling om, in dit geval, medicijnen te kunnen blijven verkopen. Maar vindt die concurrentie ook daadwerkelijk plaats om het product te verbeteren, waar concurrentie tenslotte voor zou moeten zorgen. En als die ‘verbeterde’ medicijnen er dan zijn, op welke manier worden die dan goedgekeurd binnen een ondoorzichtige markt als deze?
Een deel van de bronnen: (De rest staat in hyperlinks in het bovenstaande en vorige artikel)
Farmaceutische industrie mag behandel-richtlijnen niet beïnvloeden (Met een N, voor diegene die het stuk geschreven heeft)
Banden tussen artsten en industrie moet openbaar
http://www.skipr.nl/blogs/redefining-de-farmaceutische-industrie-29993.html
http://www.minvws.nl/toespraken/gmt/2009/relatie-farma-industrie-en-artsen-moet-transparant-zijn.asp
http://www.molblog.nl/bericht/Farmaceutische-industrie-moet-vernieuwen/
