Al tientallen jaren hebben Mediaconglomeraten ervaring met berichtgeving, beeld- en geluidstechnische ontwerptechnieken, informatie overbrengen aan grote hoeveelheden mensen, groepen belangstellenden samenbrengen en stakeholders onderhouden. Internet heeft wel degelijk invloed gehad op deze ‘media-magnaten’ maar in hoeverre is dit aantoonbaar en zichtbaar? Tegenwoordig komen er steeds meer ‘thuisjournalisten’ en onafhankelijke media op de digitale snelweg, die inspelen op specifieke interesses van gebruikers. Wij krijgen zo meer vrijheid en meer kansen om ons te informeren met dingen die wij leuk, interessant of leerzaam vinden. Het vertekende beeld dat wij krijgen van de wereld volgens Cees J. Hamelink, vormt een ‘bedreiging’ voor de manier waarop wij meningen baseren en met elkaar samen leven, werken en ondernemen in ‘the global village‘. Maar wat betekend dit voor de conglomeraten en voor de ‘actieve’ nieuwszoeker, nieuwsgebruiker of ‘nieuws maker’?
De onderstaande negen bedrijven vormen samen een groep die onverwoestbare imago’s lijken te hebben opgebouwd binnen de mediawereld.
En nee, je bent nog steeds niet gek
Bekijk tevens ook eens deze bron. Hier vind je welke conglomeraten wat ‘bezitten’ en voor hoeveel procent. Hieronder volgt een voorbeeld van zo’n conglomeraat van, in dit geval, The News Corporation. De bron: http://www.thenation.com/special/bigten.html
De mediamarkt, we zijn toch niet gek!?
Mijn mening is dat we beïnvloedt worden gezien het simpele feit dat we constant kleuren, letters en boodschappen waarnemen met onze zintuigen.
Binnen de ‘mediamarkt’ (en nee, je bent niet gek) zijn grote bedrijven ontstaan die op dit moment meer dan 85% van alle mensen op aarde prikkelen met meer dan 2000 ‘media-boodschappen’ per dag. Hierdoor word, al zeg ik het zelf, mijn mening vrij gegrond.
Jeff Chester spreekt zich in dit filmpje uit over de mogelijke bedreiging die conglomeraten kunnen vormen voor, in dit geval, Amerikaanse media.
Deze boodschap wordt altijd zodanig verpakt dat wij, de mediaconsument, iets zouden moeten gaan kijken, kopen of luisteren. Deze manier van het ‘zo goed mogelijk proberen te verpakken van de boodschap’, gebeurd natuurlijk niet alleen onder het oog van deze conglomeraten, maar ook kleine multimediale bedrijven en uiteraard ook onze bekende complotdenkers verpakken hun boodschap zo aantrekkelijk mogelijk. Je moet tenslotte onderdeel van het probleem zijn om het probleem op te kunnen lossen. Voor zover deze conglomeraten als probleem of bedreiging gezien worden.
De democratisering dankzij internet
Internet heeft de media gedemocratiseerd. Dit heeft ervoor gezorgd dat bestaande kanalen, denk hierbij bijvoorbeeld aan televisiezenders, dagbladen, tijdschriften en radiozenders, minder makkelijk mensen bereiken omdat de ‘mediaconsument’ simpelweg meer keuzevrijheid heeft gekregen in wat hij/zij wil lezen, horen of zien. Tevens kunnen zij tegenwoordig natuurlijk ook in ‘no-time’ hun eigen medium aanmaken op de digitale snelweg. Net zoals wij dat gedaan hebben door Gebroken Pennen op te richten.
Cees J. Hamelink, hoogleraar media, over de ‘onderwereld van het publieke domein.’ Ook de weinige, of laten we zeggen geen, ‘berichtgeving over Bilderberg bijeenkomsten’ komt hier naar voren.
‘Prime-time’ op televisie is no more, want we gamen en ‘internetten’ liever.
Wat een grote verandering is met betrekking tot jongeren die ‘vroeger’ op prime-time televisie kijken, spelen nu liever computerspellen of zitten op het internet te surfen naar dingen die zij zelf interessant vinden. Voorheen werd er voor deze jongeren een selectie gemaakt van items die nieuwswaardig, leuk of leerzaam geacht werden, maar tegenwoordig maken jongeren deze selectie steeds meer zelf op internet. Het is ook niet voor niets dat websites van de Telegraaf, Volkskrant en het NRC tegenwoordig eerst ‘breaking news’ op de hoofdpagina verschijnt in plaats van op hun fysieke voorpagina van de krant zelf. Op die manier kan de krantenredactie in de statistieken al zien wat veel gelezen wordt en wat een mogelijk item wordt voor op de hoofdpagina van de volgende dag of zelfs op de dag zelf.
‘Mensen lezen liever over hun eigen regio dan over wereldnieuws.’
Wereldnieuws lijkt door de komst van internet, tegen mijn verwachting in, minder belangrijk gevonden te worden dan lokaal of regionaal nieuws. Richard Edelman, winnaar van de PR-Agency en de Large agency-Award 2009, stelde dat mensen meer waarde hechten aan wat er in hun nabije omgeving gebeurd dan wat er in andere delen van de wereld gebeurd. Dit getuigd van een groter gevoel van betrokkenheid van mensen, als het om hun lokale samenleving en leefruimte gaat. Wat ik toch zie als een positieve vordering waar grote kansen liggen op het gebied van ontwikkeling, samenwerking en verandering. Mensen kunnen op deze manier ‘dichter’ bij elkaar komen en zich sneller groeperen in samenwerkingsverbanden.
Laat jouw visie op dit onderwerp achter door op dit bericht te reageren en vul je e-mail adres hieronder in voor de RSS-feed om op de hoogte te blijven en mee te discussiëren over nieuwe artikelen die wekelijks op Gebroken Pennen verschijnen.
Hieronder het eerste deel van een korte ‘serie’ waarin het één en ander uitgelegd wordt over mediaconglomeraten en hun ‘macht’ binnen het publieke en politieke domein van de VS en andere landen.
Binnenkort verschijnt een vervolg op dit artikel waarbij we ons richten op Nederlandse nieuwsbladen en van welke conglomeraten zij onderdeel zijn.
Loading ...