Een Russische vrouw heeft in Parijs een leeg theekopje naar de Mona Lisa gegooid. Het doek raakte niet beschadigd, aldus een zegsman van het museum.
We kunnen ons afvragen of een dergelijk incident symbool zou kunnen staan voor een totale hergeboorte van de Europese kunsten. Waarom ons nog langer vastklampen aan meesterwerken uit het verleden, terwijl wij vandaag de dag zelf de meesters behoren te zijn? Hoe belangrijk moeten wij een schilderij als de Mona Lisa nog vinden? Niet in musea moeten wij onze genialiteit exposeren, maar op de straten van vandaag en morgen! Laten wij ons niet langer blindstaren op deze ‘oubollige troep’.
Wij zijn een nieuw millennium ingegaan. Dat wat stilstaat wordt een karikatuur van zichzelf en vergaat dan. De glimlach van de Mona Lisa is door de eeuwen heen steeds meer een bespottelijke grijns geworden. Zij is een slachtoffer van onze oerdrift tot zelfverheerlijking; wij zien haar nog altijd als symbool van de Renaissance, als bewijs van onze vooruitgang, terwijl zij tot media hoer gemaakt is door de (post)moderniteit. Zij hangt achter kogelvrij glas, maar op het internet kan iedereen haar betasten, aanranden en verkrachten. Wat meer is zij waard dan een doorsnee pin-up girl, waar wij onszelf tegenwoordig mee doodgooien? Niets meer, en het is tijd om in te zien dat dergelijke culturele symbolen de mens anno 2009 belachelijk maken. De Mona Lisa houdt ons van achter haar glas een lachspiegel voor.
Wat laat zij ons zien? Aanbidders van het verleden. Welnu, er ligt voor onze voeten een nieuw millennium. Wanneer kunst van hoge culturele waarde bespot, beschadigd en/of vernietigd wordt, kunnen wij daar ook blij mee zijn. Juist dat is de vooruitgang die wij willen. De vrouw die een theekopje naar de Mona Lisa smeet, kunnen we zien als een eenzame revolutionair. Een renaissance of hergeboorte moet beginnen met vernietiging. Zo kan de Mona Lisa wederom haar functie dienen als keerpunt in de geschiedenis, maar ditmaal door bespot te worden, en te verdwijnen.
Auteur: Ganzenveer (een nieuwe auteur op Gebroken Pennen. Waar binnekort een uitgebreidde introductiepagina aan gewijd zal worden.)
