De één is ervan overtuigd dat Barack Obama de nieuwe Messias is en de ander weet nóg zekerder dat hij de antichrist himself is. Wat dat betreft ben ik van mening dat hij geen grote “brenger van de vrede” noch een grote “brenger van het vuur” is. alhoewel de Nederlandse dagbladen hem wel als een soort Messias portretteerden tijdens de presidentsverkiezingen. Misschien dat de naam van McCain minder voorkwam omdat de schrijvers aan hun maximum aantal letters zaten voor in de krantenkoppen. Die ene letter verschil, zal dat het dan geweest zijn wat Obama zo populair maakte in de Nederlandse Media? Of zijn de Nederlandse dagbladen zich gewoon meer aan het richten op het sensatieschrijven om zoveel mogelijk lezers te trekken?
Loading ...
De Nederlandse dagbladen leken tijdens de Amerikaanse verkiezingen net op de joelende fans van John Lennon, die flauw vielen bij elke knipoog die hij hen maar gaf. Althans, zo’n soort indruk gaf de bombastische verslaggeving over de president. Dit was niet alleen toen het geval, want ik moet “helaas” concluderen dat er nog altijd extreem positief over deze president geschreven wordt. Positivisme of aanbidding van zo’n machtig persoon als Obama kan de wereld zeker goed doen. Het kan de wereld meer hoop geven en misschien dat het zelfs vrede kan creëren in bepaalde gebieden. De media lijkt zich in dit geloof te kunnen vinden en vestigen daarop volgend hoop op één man. Naar mijn mening wordt er in de grote dagbladen, webfora en televisieprogramma’s niet kritisch genoeg gekeken naar de standpunten van Obama.
Zo schreef bijvoorbeeld de columnist van het dagblad Trouw, Hans Goslinga, onlangs nog een column met de kop ‘Obama wijst de weg: onze democratie is veel te gesloten’. Waarin hij aangeeft dat Obama, met de moderne communicatietechnologieën zoals sms en internet, 600 miljoen dollar op wist te halen voor zijn campagne. Dat is zeker knap maar het zegt natuurlijk helemaal niks over ‘ons de weg wijzen’ binnen onze democratie. Een kansloze titel voor je column al zeg ik het zelf. Terwijl Obama zijn naam maar één keer in het hele ‘schriftelijke hoogstandje’ voorkomt! Excuus meneer Goslinga, maar volgens mij slaat u de plank hier volledig mis. Als Obama hier de weg komt wijzen naar een volgens u open democratie, dan zal ik de artikelen over de FEMA-camps er nog eens goed op nalezen. Ook zei Obama tijdens zijn inauguratie speech meer politie op straat te willen met vergelijkbare bevoegdheden als militaire eenheden. Een open democratie dus…?
Neutraliteit staat bovenaan in goede verslaggeving en de moderne journalistiek!? Volgens mij hebben de kranten zichzelf lelijk in de vingers gesneden door, in vergelijking tot McCain, téveel aandacht te besteden aan Obama. Vandaag de dag lezen we vrijwel niks meer over de ‘geweldige daden’ die Obama zal verrichten. Hooguit lezen we een kleine kop over het gevangenenkamp Guantanamo Bay, welke hij beloofde te sluiten binnen een jaar na verkozen te zijn als president. Nú lijkt Obama eerder het tegenovergestelde te doen, door te proberen de rechtsprocedures te hervatten op de gevangene, voor zover die überhaupt al begonnen waren.
Met dit alles wil ik absoluut niet zeggen dat Obama een slechte noch goede president is. Ik probeer aan te geven dat de hoop niet gevestigd moet worden op deze Amerikaanse president zonder kritisch te kijken naar zijn standpunten en mogelijke oplossingen van huidige problemen. Het baart mij tevens grote zorgen dat de commerciële en redelijk partijdige richting waar onze dagbladen naartoe neigen te hellen, zo overduidelijk laten blijken voor Obama zijn plannen te zijn. Waarschijnlijk is dit onder andere ook veroorzaakt door de grote druk die op dit moment op de dagbladen uitgeoefend wordt. ‘Sensatieschrijven’ lijkt de prioriteit te krijgen in plaats van kritisch en analyserend schrijven. Als over tien jaar blijkt dat onze kranten een pamflet zijn om zoveel mogelijk abonnees en lezers te trekken, dan zal ik er nog eens goed over nadenken zelf een krant op te zetten.
Een uitdagende manier van schrijven. Ik deel de mening niet volledig maar ben het er mee eens dat Obama veel meer aan bod kwam in onze dagbladen dan McCain